Spruitje vliegt uit deel 3

Gepubliceerd op 18 december 2020 om 15:45

De overdracht

Dat je kindje opgroeit als een pretparkgekkie, heb je natuurlijk redelijk zelf in de hand. De meeste kinderen bezoeken  op een peuter of kleuterleeftijd het eerste pretpark, en ach ze houden ervan of vinden het allemaal maar doodeng.

Ons mensenkind niet. Ze kon net een beetje lopen  toen wij in de zomer in Oma’s caravan verbleven voor een weekje en dachten héé, als je kan lopen, dan kan je dat ook in het sprookjes bos. Dus op naar de Efteling. Die kleine urt keek natuurlijk haar ogen uit, en werd spontaan verliefd op alle paddenstoelen en kabouters, maar wees ook al net zo gek , met grote ogen naar de achtbanen en ander wild gebeuren. Nog effe wachten chicky, die zijn voor later.

Het favoriete voorleesboekje voor het slapen gaan was al snel de Efteling info gids inclusief parkplattegrond waar ze elke avond het hele park door wandelde en aanwees waar ze allemaal nog in moest, en uiteraard nog niet mocht. De grote chantage van je bord leeg eten anders pas je nooit in de Python kon beginnen. Jammer voor haar bestaan er geen achtbanen waar je +1.60 voor moet zijn dus verder groeien zat er niet meer in.

Afijn, toen rond 2000 meneer Blokker bedacht dat het leuk zou zijn om van alles te gaan verkopen vanuit “Het land van Laaf” en Rob en Nico van "Eigen huis en tuin" dtn vol op promoten, kon ik hier natuurlijk niet onderuit. Huize de Waal en co moest ook voorzien worden van die lelijke schepsels. Van poppen tot fotolijstjes, beeldjes en andere prularia met adoptie certificaat, kwam, nu totaal onbegrijpelijk, hier de drempel over. Want tja voor je kind doe je alles! En zo het geschiede dat spruitje deze rondborstige dame aanbad alsof ze de koningin was. De "Laafse glazenwasseres " moest als pronkstuk midden in de kamer staan en waar ik haar ook probeerde weg te moffelen in de hoop dat ze ooit een komo zak van binnen mocht bewonen, spruitje bleef haar volgen. Dat ík haar lelijk vond boeide spruitje niet, want ze beloofde al snel dat als zij later een eigen huisje had ze haar wel mee zou nemen.

Nou, daar zal ik je aan houden!

Kortom in zo’n 20 jaar heeft ze hier in huis overal wel een poosje gebivakkeerd. Ontzettend handig om in de hoek van de slaapkamer kettingen aan te hangen, of in de keuken om een theedoek over heen te gooien, maar waar ze ook stond, het bleef een lelijk kreng. Een pretparkgekkie is ze nog altijd, maar “Het land van Laaf” loopt ze inmiddels straal voorbij. Maar wat je beloofd, dat moet je doen, en al heb ik haar met liefde wel 100x van de vensterbank willen stoten, ijverig heb ik de ronde laven billen en borsten afgestoft wachtend op de dag dat ze het nest ging verlaten.

En toen was het tijd over de overdracht! Nu spruitje’s huisje is ingericht, alle kasten gevuld zijn, de wasmachine draait, de koelkast vol lekkers, het jawel, Efteling kerstdorp is uitgestald is daar het moment aangebroken om haar aan haar jarenlange belofte te houden!

Alsjeblieft mijn skattie! Zorg goed voor deze dame! En denk er om, ik hou ze in de gaten, dat je ze niet stiekem tijdens het stoffen van de vensterbank flikkert.


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Leontien Penning
7 maanden geleden

weer genoten van je verhaal Bianca hhihihihi

Joyce van der Hoofd
7 maanden geleden

Whoehaha. Pracht verhaal weer. Hou r zo van.